Tips, informatie en steun
Relatie expert & vitaliteit coach Marieke Proper - Personal coaching & Counseling
Tips, informatie en steun

Wat doen? Geen contact met mijn kind.

Door allerlei omstandigheden kun je het contact met elkaar verliezen. Het contact verliezen met je eigen kind is heel pijnlijk. We kunnen het uitgebreid hebben over alles wat eraan vooraf is gegaan. Wie het contact heeft verbroken en wat daar de reden van was. De vraag is of dat zin heeft. Waarschijnlijk hebben jullie hier al heel wat over na gedacht.

Ik zou heel graag willen weten wat voor jou de belangrijkste reden is dat je wilt dat het goed komt tussen jullie. Wat maakt het voor jou belangrijk om jullie band te herstellen?

Wil je het contact met je kind herstellen? De belangrijkste band in je leven is misschien wel die met je kinderen. Wacht niet te lang.

Bel me 06-23549844 of mail mariekeproper@outlook.com en dan gaan we samen kijken wat er voor nodig is om het contact te herstellen.

Relatie Counselor
Marieke Proper

Burn-out wat doen? Coach Eerste hulp bij burn-out

Mogelijk een burn-out?
Wanneer kunnen wij samen iets bereiken?

  • Als je merkt heel snel geprikkeld bent.

  • Slecht kan concentreren.

  • Als je een gejaagd gevoel hebt.

  • Als je niet in slaap komt of veel te vroeg wakker wordt.

  • Als je niet meer weet hoe jij je kunt ontspannen.

  • Als je al heel erg lang niet meer hebt gelachen.

  • Als je geenfut meer hebt voor een sociaal Leven.

  • Als je merkt dat je maag vaker opspeelt.

  • Als je niet toe komt aan bewegen.

  • Als je zeker weet dat het leven meer te bieden heeft.

  • Als je vaak verdrietig bent.

  • Als je niet meer weet hoe je jezelf kan helpen.

  • Als je depressieve gevoelens hebt.

  • Als je meer plezier wilt in je leven.

  • Als je alle teleurstellingen spuug zat bent.

  • Als je behoefte hebt aan verandering.

  • Als je openstaat voor nieuwe inzichten.

  • Als je diep van binnen weet dat jij iemand bent die het veld ingaat om te winnen.

  • Als je voelt dat je van alles hebt om voor te leven.

  • Als je kinderen hebt en een goed voorbeeld wilt zijn.

  • Als je thuissituatie onprettig voelt.

  • Als je al een hele tijd alles alleendoet.

  • Als je al lange tijd veel te veel overwerkt.

  • Als je wilt leren hoe je energie kunt sparen, zodat dit je nooit weer hoeft te gebeuren.

Bel nu voor een kennismakingsgesprek.  06-23 54 98 44 (Marieke Proper)



Wat hebben rijk worden en afkicken gemeen?

Een 16 jarige zoon uit onze vriendenkring vroeg mij laatst: 'Hoe wordt ik het snelste rijk?' 

'Door keihard te werken.'

Hij keek mij heel ongeloofwaardig aan met grote ogen die vroegen om meer uitleg. 

'Door morgen een baan te zoeken en onderaan te beginnen. Van afwasser, naar de koude kant, naar hulp chef, naar chef-kok, of naar horeca ondernemer. Van vakkenvuller, naar afdelingschef, naar bedrijfsleider, naar directeur, et cetera. Hoe later je begint met hard werken, hoe langer het gaat duren voordat je rijk wordt.' Hij luisterde ademloos.

'En als ik nu de Lotto win? Of veel geld erf?' 'Dan acht ik de kans groot dat jij je geld binnen vijf jaar kwijt bent, als je geen zin hebt om te werken. Want hoe meer geld, hoe meer kosten, hoe belangrijker het is om er boven op te zitten. Je zult toch moeten leren wat je met je geld moet doen, zodat het niet verdampt.'

Hetzelfde geldt eigenlijk voor afkicken. Afkicken is ook heel hard werken en blijven werken. Een afkickmethode zoeken die bij je (jouw verslaving en achtergrond) past. Steeds nieuwe uitdagingen (motivatie) zoeken die het mogelijk maken om clean te blijven. Het nazorgtraject heel serieus nemen. Sporten, ondernemen, je sociale leven opnieuw invullen, je spirituele leven invulling geven, gezond leven, et cetera.

Alert blijven op jezelf.

En uiteindelijk deze nieuwe levensstijl tot jouw nieuwe ik maken. Daar gaan net als bij veel geld verdienen jaren overheen. Met verkeerde investeringen, teleurstellingen, grote resultaten, succes, problemen die opgelost moeten worden, privé problemen die op je pad komen, gezondheid die het laat afweten, gevolgd door weer fasen van succes, sport, goede investeringen, profijt, et cetera. Zowel een verslaafde als iemand op weg naar de top zal zich door al deze moeilijke en goede tijden heen moeten werken en vooruit moeten blijven kijken. Wat wil ik? Wat moet ik daarvoor overwinnen?

Als laatste geef ik hem nog een waardevolle tip. 'Ga om met mensen die al hard werken. Die goed bezig zijn. Waar je tegenop kijkt. Kijk hoe zij het doen. Leer van hen.'

Fijne dag,

Succes!

Marieke Proper
Relatie en Gezin counselor, altijd gericht op resultaat.
Auteur Hulp in zicht
Ambassadeur FOND PSYCHISCHE GEZONDHEID


Vertrouwen verloren

Hoe pak je het aan?

Als het gaat om relaties dan hebben we het heel vaak over vertrouwen. We willen elkaar kunnen vertrouwen. Hoewel dit een gevoelskwestie is, is vertrouwen toch vaak meetbaar aan een aantal zaken.
Het al dan niet nakomen van afspraken is bijvoorbeeld zo'n grote graadmeter.
Dit kan gaan over persoonlijke dingen als geheimen bewaren, geleend geld terugbetalen, op tijd komen, op komen dagen op verjaardagen, geleende spullen terugbrengen, et cetera. Zakelijk worden meetbare dingen vaak contractueel vastgelegd en zelfs dan als één van de partijen zich er niet aan houdt, wordt er gesproken over het vertrouwen dat kwijt is. Denk aan informatie doorspelen van klanten. Contracten en afspraken niet nakomen. Steevast te laat komen. Zaken niet goed natrekken of uitzoeken. Vertrouwelijke informatie van klanten bespreken op verjaardagen, en zo voort.

Als het gaat over ingrijpen omdat iemand heel slecht voor zichzelf zorgt, merk ik vaak dat dierbare dit niet durven. Ze zijn bang de vertrouwensband te schaden. Ze willen niet wantrouwend overkomen naar hun dierbare en durven hun verloren vertrouwen vaak niet te uitten. Jammer. Uitten dat je je vertrouwen verloren hebt in iemand of een situatie kan mensen juist weer dichter bij elkaar brengen en situaties lucht en ruimte geven. We voelen het immers allemaal wel aan en er ontstaan sfeertjes als we onze gevoelens niet uitspreken. Natuurlijk levert het meestal een confrontatie op, maar je geeft de ander wel stof tot nadenken en de kans zich te herstellen, verontschuldigen of om jouw vertrouwen terug te winnen.

Een aantal tips voor een dergelijke confrontatie:

Leidt een gesprek altijd in.

'Er is iets dat ik met je wil bespreken, dat voor mij erg belangrijk is, omdat....
(vertel hier al iets over wat het met je doet) Vooral als je het erg moeilijk vindt. 'Ik heb er veel moeite mee om dit met je te bespreken, omdat ik bang ben voor/om .... 

Spreek vanuit je eigen gevoel. (komen we toch weer op de gevoelskwestie)
Bijv. 'Ik voel me er een beetje vervelend bij dat ik mijn uitgeleende spullen nog niet terug heb. Of, Ik voel dat we het eens moeten hebben over bepaalde zaken die niet lekker lopen. Ik ben erg teleurgesteld dat je niet op mijn verjaardag bent geweest, terwijl je had toegezegd te komen.

Gaat het over de gezondheid van iemand en maak jij je ernstige zorgen?

'Ik voel dat het niet goed gaat met jou. Wat zou ik voor je kunnen betekenen?' 'Ik heb het gevoel dat je weer drugs gebruikt, hoe is dat voor jou als ik dat tegen je zeg?'

Moeilijke confrontaties welke het wel degelijk waard zijn om uitgesproken te worden.


Geef iemand dus ook altijd de ruimte om te spreken en luister!

Vertrouwen is breekbaar, ga er zorgvuldig mee om en verlies vooral ook niet te snel al je (zelf)vertrouwen.

Succes!

Marieke Proper
Relatie en Gezin counselor
Auteur Hulp in zicht

Kwetsbaar opstellen.

Kwetsbaarheid loont. Probeer het maar:

Een cliënt zei eens tegen mij. 'Ik ben bang dat ze mij zwak vinden als ik zeg dat ik verdrietig en bang ben. Ik zeg liever dat ik iets fysiek niet aankan bijvoorbeeld.' Ik vroeg haar wat zij verwachtte dat er zou gebeuren als ze haar omgeving eerlijk zou vertellen dat ze de laatste tijd nogal emotioneel was en gestrest. Ze dacht na. 'Ze zouden waarschijnlijk vragen of ze iets voor mij zouden kunnen betekenen.' We concludeerden beiden dat ze vooral BEGRIP zou krijgen en STEUN. In plaats van mensen die haar maar een zwakke schakel zouden vinden. Een diepte inzicht dat in korte tijd haar leven zou doen veranderen.


Marieke Proper
 

Ik weet wel wat ik niet wil, en hoe kom ik er nu achter wat ik wel wil?

Mensen weten vaak heel goed wat ze niet willen en ook waarom. Vraag een willekeurig iemand die solliciteert naar werk maar eens: bij wat voor bedrijf wil je werken? Geheid dat hij of zij je vertelt waar hij absoluut niet wil werken. Dit zelfde geldt voor psyché sociale hulp. Sjors wil (bijvoorbeeld) in elk geval geen psychiater.

Hoe komt het dat Marcella precies weet waar ze niet wil werken en nauwelijks antwoord kan geven op de vraag waar wel?

Hoe komt het dat Sjors absoluut geen psychiater wil bezoeken en Margreet wel weet hoe anderen niet moeten reageren op haar problemen en waar ze vooral geen behoefte aan heeft. Helaas lukt het haar moeilijk te omschrijven aan welke steun ze wel behoefte heeft.

Dit heeft alles te maken met de indruk die ervaringen op ons hebben gemaakt en in dit geval onze negatieve associaties. We onthouden de negatieve ervaringen en verhalen beter dan de positieve. De reden hiervoor gaat heel ver terug. Dit alarm systeem beschermt ons om niet dezelfde fout nog eens te maken en waarschuwt ons voor mogelijk gevaar. We 'helpen' anderen ook bewust door onze ervaringen en lessen verder te vertellen. Zo vertellen we positieve indrukken slechts vier keer door en negatieve vaak meer dan tien keer. We willen anderen ook waarschuwen.  

Een mooi en belangrijk systeem. Echter verwarrend op het moment dat je opzoek bent naar iets dat je nodig hebt. Bijvoorbeeld een nieuwe baan, steun of (psychische) hulp. Allemaal hele individuele dingen. Onze negatieve associaties en de dito ervaringen van anderen maken ons onzeker, angstig, soms boos en weerhouden ons ervan om out of the box te denken, laat staan te doen. We blijven al snel bij wat veilig voelt, terwijl we veel kunnen leren van iets dat onbekend is of onwennig aanvoelt (in het begin).

Het kan namelijk dat je een hele goede klik zou hebben met Henk en hij jou veel zou kunnen leren over jezelf en kan helpen bij het verwerken van bepaalde ervaringen. Henk is psychiater. Sjors zou zonder twijfel een klik hebben met Henk, Henk lijkt namelijk op zijn (zeer geliefde) overleden vader. Echter zullen ze elkaar nooit ontmoeten, want Sjors wil absoluut niks met psychiaters te maken hebben.
Zo wil
Marcella wil absoluut niet bij een media bedrijf werken. Dan moet je je omhoog slijmen en dat is niks voor haar. Ze kijkt niet naar media vacatures. Jammer, want ze zou heel goed passen binnen het team van x Concept en heeft alle gevraagde kwaliteiten. Alleen zullen ze elkaar nooit ontmoeten.

Out of the box denken en doen zou je wel eens dichter kunnen brengen bij wat jij wel wilt en nodig hebt dan je vooraf kunt inschatten.
Laat je dus niet te snel misleiden door negatieve associaties uit het verleden. Neem eens goed te tijd om na te denken over wat je wel wilt en laat je hierbij niet afleiden door je angsten (of dat wat je niet wilt). Kies even bewust voor Ik wil en Ik heb vertrouwen in de keuzes die ik maak (en in anderen). Probeer anderen ook eens vaker te vertellen wat je wel wilt en waar je behoefte aan hebt. Waar je goed in bent en waar jij je goed bij voelt.

Succes!

Marieke Proper
 


Infobesitas - Wie helpt mij nu echt? Mandy Verleijsdonk

Mandy Verleijsdonk (26), psychologiestudent (3e jaars/bachelor) en ambassadeur van Fonds Psychische Gezondheid. Woont in Tilburg, heeft een relatie, maar woont niet samen. Haar chinchilla’s houden haar echter altijd gezelschap. In haar vrije tijd schrijft ze gedichten, columns en korte verhalen over psychologie, filosofe en psychische problemen. Ze hoopt anderen hiermee te inspireren. 

Mijn les: de regie van mijn leven in eigen hand nemen. Nu word ik geleefd door wat anderen willen. Mijn stemming hangt af van wat anderen tegen mij zeggen of juist niet zeggen. Mijn handelingen worden beïnvloedt door hoe anderen handelen en denken. De kunst is om geïnspireerd te kunnen raken door anderen, maar dan vervolgens zelf te bepalen wat je met die informatie doet.

Ik leid momenteel aan infobesitas. Ik neem pas een beslissing als ik weet wat mijn psychiater vindt, mijn individueel begeleister, mijn vriendinnen, mijn chinchilla’s.. Het probleem is dat iedereen er weer anders over denkt. Er is wel een overeenstemming: “Mandy, je moet zelf de beslissing
nemen.”

Daar ben ik niet goed is, dus zoek ik mijn heil in boeken. Dan blijken er woorden te bestaan voor de chaos in mijn hoofd en kan ik mezelf ietsiepietsie objectief bekijken. Aan Hulp in Zicht heb ik veel gehad. Zo zeg ik regelmatig nog tegen mezelf dat ik iemand wel kan helpen, maar niet hoef te redden. Dan stop ik snel de reddingsboei weer in de kast.

In Human Design vond ik ook een leidraad: ik heb het in me om te onderwijzen en te coachen. Dat bevestigt dat ik iets moet doen met mijn ervaringsdeskundigheid. Ik kan wel beter wachten op een uitnodging en niet zelf het initiatief nemen. Bij deze laat ik mij uitnodigen door een toekomstige werkgever en laat ik mij gelijk uitnodigen om een pete bekostigen.




Ook heb ik tarot kaarten gekocht. Die blijken helemaal niet zweverig te zijn! Je trekt een kaartje en zoekt in een boekje de bijpassende tekst. Dan is het aan jou wat je doet met die tekst. Het kan iets bevestigen wat je al weet, een nieuw inzicht geven of dingen verhelderen.  Ik pieker tegenwoordig expres, omdat ik dan een kaart mag trekken.

Als ik niets met de tekst kan, kijk ik naar de prachtige afbeeldingen. Volgens Alain de Botton kan kunst therapeutisch werken. Dat is een interessante visie. Sommige mensen zijn het hier niet mee eens of zijn zelfs beledigd. Kunst kan therapeutisch werken (voor de maker en/of kijker), maar dat wil niet zeggen dat het altijd therapeutisch is. De kunst is om dat zelf te bepaken. Dat geldt ook voor zelfhulpboeken, tarotkaarten, spreuken, adviezen van oma etc. Pas je leven aan, doe niets of zoek het grijze gebied.

Morgen is het niet verstandig om te reizen volgens mijn maankalender, maar ik doe het lekker toch. Toen ik de kalender net had, zou ik er mijn planning op aan passen. Reizen mag bijna nooit volgens de kalender, dus zou ik aan mijn huis niet meer uitkomen als ik de kalender trouw zou opvolgen. Ik ga mijn eigen weg, ook al ben ik dan bang om verkeerde keuzes te maken.

Zo ben ik tegen het kalenderadvies in een week naar Friesland gegaan. Daar ben ik afgevallen; niet van kilo’s, maar van informatie van Jan en alleman. Uiteraard had ik wel een zelfhulpboek bij me: ‘Als hij maar gelukkig is’ van Norwood. Het boek is uit en nu is de vraag: wat wil ik er wel en wat niet mee?

Geen alcohol onder de 18 jaar - Leraren geven goede voorbeeld. Gastblogger Mandy

Mandy Verleijsdonk (26), psychologiestudent (3e jaars/bachelor) en ambassadeur van Fonds Psychische Gezondheid. Woont in Tilburg, heeft een relatie, maar woont niet samen. Haar chinchilla’s houden haar echter altijd gezelschap. In haar vrije tijd schrijft ze gedichten, columns en korte verhalen over psychologie, filosofe en psychische problemen. Ze hoopt anderen hiermee te inspireren. 
 
 
Rolmodel
 
Het is 2006 en ik heb mijn eindexamenfeest. In een galajurk, sta ik in het toilet te tutten voor de spiegel. Ondertussen klets ik met een vriendin. Als we naar buiten lopen, treffen we een lachende docent en conciërge aan. Blijkbaar hadden ze onze meidenpraat afgeluisterd. Ik schaam me, maar dat gevoel is misplaats. Wie moet zich hier immers schamen? We lopen vlug weg, maar dan krijg ik een tik op mijn billen van de conciërge. Weer schaam ik me en weer is het misplaatst. Ik schrik en ren huilend naar buiten. Heb ik iets fout gedaan? Mijn vriendin stelt mij gerust. Die man was zat en zijn hand op jouw billen zegt niets over jou, maar alles over hem. Alles over hem wanneer hij alcohol drinkt.
 
Inmiddels is het 2014. Door de verhoging van de leeftijdsgrens naar 18 jaar voor alcoholverkoop en –bezit komt er geen alcohol meer aan te pas op examenfeesten. Volgens Wim van Dalen, directeur van het Nederlands Instituut voor Alcoholbeleid STAP, hebben sommige docenten meer moeite met het alcoholvrij beleid in het voortgezet onderwijs dan de leerlingen zelf. Leraren mogen niet meer drinken in de leraren kamer, tijdens de werkweek of onder elkaar. Dat lijkt mij niet meer dan normaal.
 
Bijna een derde van de leerlingen van het voortgezet onderwijs heeft wel eens vijf glazen of meer bij één gelegenheid gedronken;binge drinking dus. Onder de 15-jarigen is dat zelfs 41 procent. Alcohol drinken wordt normaal gevonden. Ouders en leraren drinken immers ook. Zouden zij kwetsbare hersenen van jongeren niet moeten beschermen? Hebben ouders en leraren geen voorbeeldfunctiemeer?
 
We moeten af van het idee dat je alleen gezellig bent als je alcohol drinkt. De mens is een kuddedier en wil niet buiten de boot vallen. Een betere wereld begint bij jezelf, maar in je eentje kan je geen grote veranderingen te weeg brengen. Van bovenaf mag er meer gebeuren. De overheid heeft er al goed aan gedaan dat de leeftijdsgrens verhoogd is. Die wet zal inde praktijk vaak omzeild worden, maar het gaat erom dat er een norm wordt gesteld. Het duurt even eer mensen gewend zijn aan die norm. Wat niet helpt is alsleraren op school drinken.
 
Veel mensen kunnen hun drankgebruik in toom houden, maar veel mensen kunnen dat niet. Jongeren hebben soms nog geen rem voor hun gedrag en sociaal wenselijk doen speelt een enorme rol. Volwassenen met gevoeligheid voorverslaving of psychische problemen kunnen ook problematisch gaan drinken. Zoude wereld er niet op vooruit gaan als alcohol drinken zou verdwijnen? Het zou in ieder geval veel ellende schelen zoals hersenschade en overlast. Als je niet problematisch drinkt zou je je biertje of wijntje ook kunnen laten staan uitloyaliteit voor mensen met een alcoholverslaving. Plezier maken kan op een niet schadelijke manier. Ook zonder alcohol kun je leven; echt waar! Dat voorkomt bovendien vervelende situaties zoals die met meneer de conciërge. Heb lol als rolmodel!
 

Hulp vinden is vragen om succes

Ik praat altijd graag over resultaten en succes. Hoe komt dat? Omdat we ergens naartoe moeten werken. Een bestemming. De bestemming is voor mij als counselor vaak hetzelfde. Een cliënt zo zelfredzaam mogelijk maken als het gaat om het boeken van succes en het behalen van resultaat. Dat klinkt allemaal erg zakelijk en wel heel positief. Klopt en dat blijkt te werken. Hoe kan je iets dat zo gevoelig ligt en ons soms zo angstig, verdrietig en boos maakt zo 'zakelijk' benaderen? Dat kan.
 
Uren praten over ons verleden en alle ellende uit ons leven maakt ons vaak nog neerslachtiger dan we al waren. Zeuren en kritiek uiten helpt ons ook niet op weg. Roddelen en jaloezie voeden helpt nooit. Dus mijn cliënten maken samen met mij de balans op.
 
Hoe voel ik mij nu? Hoe wil ik mij voelen? En wat is er voor nodig om dat te bereiken.
 
Mijn cliënten en ik zullen nooit urenlang praten over mishandeling, pesten en andere gruwelijkheden die ons leven hebben getekend, maar erkennen dat we zijn getekend, hoe we ons daar nu bij voelen, wat het met ons leven doet en welke gedragingen eruit voortkomen om vervolgens onze bestemming te kiezen. Namelijk: hoe wil ik mij voelen?
 
Ik ben erachter gekomen dat erkenning van deze gevoelens heel veel lucht aan een mens kan geven, zonder al te diep in te hoeven gaan op details. Een mens kan vervolgens relatief snel leren om zijn gevoelens anders te reguleren als hij of zij eenmaal weet wat hij precies voelt. Hoe gaan we onze gevoelens in de toekomst anders uitten staat heel vaak centraal als het gaat om het verbeteren van de relatie met anderen of met onszelf.
 
Samen met mij gaan de cliënten oefenen in het uitten van wat ze werkelijk voelen. Heel vaak is dat eng in het begin, soms grappig.
 
Soms is het nodig om rigoureus het roer om te gooien, soms zijn het kleine aanpassingen die al voor heel veel resultaat zorgen. Ik vind het vooral heel erg mooi om te zien hoe snel mensen leren van zichzelf. Meestal pakken ze na de eerste sessie onmiddellijk op wat ze geleerd hebben over zichzelf. Heel vaak komen mensen bij mij omdat er veel ruzie is in huis. Ik leer ze hoe ze hun gevoelens anders kunnen uiten en ze ervaren onmiddellijk dat de sfeer veranderd.
 
Luisteren naar onze innerlijke stem en hier gehoor aan geven is het aller belangrijkste cadeau dat je jezelf kunt geven. Voel je boosheid? Ben je niet vooral heel bang? Bijvoorbeeld om het niet goed te doen? Of om afgewezen te worden, te falen, terug te vallen, etc. Zeg gewoon eens tegen iemand dat je iets spannend vind. Dat je best een rottijd achter de rug hebt of last hebt van spanningen. Heel vaak stuit je op niets anders dan begrip. Erkenning voor je gevoelens.
 
Wil jij je sterk, ontspannen en relaxed voelen, zonder drank of drugs? Zonder je te verschuilen achter allerlei psychische problemen? Jij bent de enige die het uiteindelijke resultaat kan beoordelen, maar ik ben ervan overtuigd dat jouw leven leuker kan worden.
 
Succes! En bel of mail gerust!
Belafspraken zijn zeer effectief gebleken.
 
Marieke Proper
Resultaat, relatie en gezin counselor'
Daar waar psychische problemen of verslaving een rol speelt binnen gezinnen.
 

Lijden met de lange IJ. Gastblogger.

GAST BLOGGER Mandy Verleijsdonk, psychologiestudent 

Mandy Verleijsdonk (26), psychologiestudent (3e jaars/bachelor) en ambassadeur van Fonds Psychische Gezondheid. Woont in Tilburg, heeft een relatie, maar woont niet samen. Haar chinchilla’s houden haar echter altijd gezelschap. In haar vrije tijd schrijft ze gedichten, columns en korte verhalen over psychologie, filosofe en psychische problemen. Ze hoopt anderen hiermee te inspireren. 


Lijden
Lichamelijk of geestelijk lijden is het ondergaan van smart en ellende. Het lijden kan sterk variëren in intensiteit en duur.
De hoogleraar psychiatrie Damiaan Denys vertelt in een interview voor Brabants Dagblad dat een stukje lijden bij het leven hoort. De mooiste dingen die hem zijn overkomen, zijn gepaard gegaan met lijden. “Het leven is zo kort, je hebt de tijd niet om goed en slecht te definiëren; je kunt hoogstens je best doen een tekortkoming te omarmen. Eeuwig geluk is saai. Een mens moet lijden om volledig tot expressie te komen. (Zie voor het artikel: http://brabants.ned.newsmemory.com/publink.php?shareid=0e9c60722)”
Mooi gezegd. 

Ik moet meteen denken aan het boeddhisme; één van mijn inspiratiebronnen. Boeddha ontdekte dat het lijden (zoals ziekte en dood) bij het leven hoort en dat je dat moet accepteren. We willen negatieve dingen vaak liever negeren en het positieve omarmen. Daarom hechten we ons zo aan geluk. Volgens het boeddhisme veroorzaakt dit juist lijden. Het is immers niet altijd feest. Dingen veranderen. Leuke dingen komen en gaan.
Dat geldt ook voor negatieve dingen. Ga ze daarom niet uit de weg. 

De psychotherapeut Freud zou zeggen dat hetgeen je negeert wordt opgeslagen in je onbewuste en dat die dus niet oplossen in het niets. Vervelende dingen verdwijnen niet als je ze negeert. Accepteer dus dat je ooit dood gaat. Erken dat je lichamelijke op geestelijke pijn hebt. Erken die pijn ook bij anderen. Anders negeer je een deel van iemands bestaan. Dat is pas lijden. Niet gezien worden doet pijn.
Ik heb jaren lang gevochten tegen mijn psychische problemen. Daaraan lag ten grondslag dat ik me schaamde voor mezelf. Ik voldeed niet aan de norm. Ik rolde van de ene therapie in de andere en was iedere keer weer teleurgesteld, omdat ik niet veranderd was. Ik wilde niet wat ik had. Ik wilde niet zijn wie ik was.
Ik lijd nog steeds en voel dagelijks de beperkingen van mijn psychische problemen. Echter, accepteer ik ze steeds meer, waardoor mijn zelfvertrouwen gegroeid is. Alleen met een betere basis, kun je eventueel veranderen. Zolang je geen gezonde vervanger hebt voor problemen, zou er een gat ontstaan, als je iets moet afleren met therapie. ‘Kom niet aan mijn dwang’, denk ik dan. Het is een kwelling, maar ook een houvast. Het is er niet voor niets.
Dat geldt ook voor verslavingen. Iemand rookt of drinkt toch niet voor niets? Waarom doet die persoon dat? Wil die persoon er iets aan doen? Is er een gezonde vervanger? Zeg dus niet te snel: NIET DOEN. Ook al zie je het achterliggende lijden van die persoon of lijdt je er zelf door. Die verslaving is er nu eenmaal op dit moment.
Omarm een ander of jezelf dus eerst. Accepteren is de eerste stap tot verandering. Denk ook niet dat je iets dan meteen moet goedkeuren. Dat bedoel ik niet. Als een relatie uitgaat of als er iemand doodgaat of ziek wordt, is dat nu eenmaal niet leuk. Je hoeft er niet om te lachen. Je gedachten of gevoelens de ruimte geven is een beter plan. Geef lijden de ruimte die het nodig heeft. Dat lijden zal echt wel weer afnemen en vergeet niet te delen: gedeelde smart, is halve smart.
Liefs,
Mandy
 
 

 
Website Builder
mogelijk gemaakt
door Vistaprint