Tips, informatie en steun
Relatie expert & vitaliteit coach Marieke Proper - Personal coaching & Counseling
RSS

Recente posts

Samen met mijn man 15 dagen vol gas gezond doen in de maand met de meeste verleidingen.
af van mijn suikerdrang. Vier redenen waarom we suiker eten
Mijn missie en mijn winkel met natuurlijke producten
Mijn ritueel, mijn huid, natuurlijke sopjes en verzorgingsproducten
Samen FIT met onze vrienden en familieavond

Categorieën

Alcohol problemen
clean 9
Communicatievaardigheden
dromen
Forever
Gewoonteverslaving
Hulp in zicht
Mandy Verleijsdonk (gast blogger)
Noud van beumeren
oplossingen voor problemen
psychische problemen
relatietherapie
Spreekuur
verslavingsproblemen
vitaliteit
Mogelijk gemaakt door

Tips, informatie en steun

Hulp in zicht

Kinderen gebruiken cocaine, pillen en wiet. Recreatief of verslaafd?

De hoeveelheid jonge mensen dat drugs gebruikt is zorgwekkend gestegen! Ik heb geen idee of hier cijfers van bekend zijn, maar ik vertrouw altijd op wat ik hoor/zie en meekrijg vanuit de omgeving en deze vertelt mij dat de gebruikersaantallen stijgen en de leeftijden dalen! 

TELEGRAAF: ma 02 dec 2013, 18:51
'60 procent jongeren gebruikt xtc bij uitgaan'
HILVERSUM - Van de jongeren die gaan stappen, gebruikte 60 procent het afgelopen jaar ten minste één keer xtc. Dit blijkt uit nieuw onderzoek van het Trimbos Instituut.
    Ferry Goossens van dit kennisinstituut zei maandag in het tv-programma EenVandaag dat het veelvoorkomende gebruik van de drug samenhangt met de opkomst van grote festivals, waar een breed publiek komt. „We hebben het idee dat het gebruik van xtc meer gemeengoed is geworden.”Ook nemen de gebruikers flinke doses. 20 procent slikt 2,5 pil per avond. Dat brengt grote gezondheidsrisico's met zich mee.


    Als ik gisteren met een moeder praat van een zoon van 20 jaar hoor ik opnieuw hoe zorgwekkend de situatie precies is. 
    'Die kinderen blowen allemaal, dat is al heel normaal. Maar ze gebruiken ook pillen en cocaïne.' Ze vertelt dit zonder enige verbazing, maar uiteraard wel met een bezorgde stem. Ouders weten wat de kinderen doen. Maar weten ze ook wat hun eigen kinderen doen? Of zijn ze alleen op de hoogte van het gebruik van de vriendjes en vriendinnen van hun kinderen?
    Ik vraag verder. De zoon van deze moeder rookt wiet. 'Uiteraard ben ik het daar helemaal niet mee eens, maar wat moet ik? Alle kinderen doen het. Het mag van de Nederlandse Staat en ik kan het hem niet verbieden. Je merkt wel dat ze heel passief worden van dat spul.' 
    Ondanks dat ik uiteraard weet dat dit gaande is, schrik ik toch iedere keer weer als ik hoor hoeveel kinderen onder de twintig zichzelf schade toebrengen met het 'recreatieve' gebruik van drugs. 
    Bij mij rijst onmiddellijk een aantal vragen. Hoe groot is het probleem? Hoelang is het recreatief? Bestaat dat überhaupt nog na bijvoorbeeld een paar keer cocaïne gebruik? En als er zo gemakkelijk over wordt gepraat, zeker ook gedacht, door de gebruikers zelf, hoeveel mensen raken dan uiteindelijk verslaafd (moeten eigenlijk behandeld worden) en lopen hersenschade op? 

    Wat maakt het nog meer dat ik mij zorgen maak? Heel veel potentiële probleemgevallen worden pas heel laat bekend. Er is een lange fase die voorafgaat aan probleemgebruik en tijdens deze fase zouden we al meer moeten en kunnen ingrijpen. Maar wie grijpt in?
    Soms lijkt het wel of er een tendens heerst onder veel ouders (met jonge volwassenen kinderen) dat zolang ze er niet teveel ophef over maken, of geen ruzie of ze 'geloven' dat hun kind de enige is die het niet doet, het allemaal nog wel meevalt. Het conflict wordt lange tijd vermeden.

    Het is ook helemaal niet gemakkelijk. Want gesprekken over het wel of niet gebruiken van drugs (door kinderen) en de hoeveelheid en 'regels' die hiervoor gelden gaat heel vaak gepaard met conflict. 

    Maar ook veel 'product'kennis ontbreekt! 

    Schuldgevoel speelt ook vaak een rol. Want als ouders ben je vaak van huis, druk met je werk, heb je veel andere zorgen aan je hoofd en wil je geen ruzie maken met je kinderen of te veel vragen stellen, op de momenten dat je wel tijd voor elkaar hebt. Jonge volwassenen weten het zelf ook allemaal zo goed en komen heel zelfstandig over. Je wil je kind nu eenmaal liever vertrouwen, dan je wantrouwig opstellen. 

    Toch kunnen we ook de staat niet geheel verantwoordelijk stellen. Want A alleen softdrugs (als je nog van soft kunt spreken) wordt gedoogd. De alcohol grens gaat gelukkig per 1 januari naar 18 jaar en B de rest is nog altijd illegaal. (Dat neemt overigens niet weg dat ik wel van mening ben dat dit onderwerp meer politieke aandacht verdiend!!!)  
    Daarnaast is de staat er niet bij als jouw kind zich laveloos zuipt of zich suf blowt (en dus niet met het opbouwen van zijn toekomst bezig is), dus zul je zelf hier een weg in moeten vinden om dit een halt toe te roepen. Heel zwart wit gezegd. Maar hoe doe je dat in hemelsnaam? 

    Speciaal voor bezorgde ouders, die dit probleem willen aanpakken, schreef ik vanuit mijn hart en hoofd het boek HULP IN ZICHT. Om dat ik mij deze radeloosheid als geen ander kan voorstellen en vele wegen reeds heb bewandeld vanuit mijn werk als counselor, maar meer nog vanuit mijn jarenlange ervaringen als mens en familielid.

    Als je je zorgen maakt om je kind wil je hemel en aarde bewegen voor oplossingen. Niemand ziet zijn kind als verslaafde opgroeien. En hoeveel zijn 'recreatieve gebruikers' van verslaafd zijn vandaan? Lees het handboek HULP IN ZICHT! En machteloosheid maakt plaats voor daadkracht en oplossingen! 
     . 
    Bestel het nu, morgen in huis!



    Welke doelen heb jij? Dit zijn de mijne.

    We hebben allemaal dromen en willen allemaal iets waarmaken. 
    Iets betekenen of speciaal zijn. 
    Als we die drive niet meer hebben, voelen we ons zinloos, passief en dat geeft een onbevredigend gevoel. 
    Voor de één is het een goede moeder zijn. De ander wil miljonair worden. Weer een ander beoefent een sport en wil de snelste of de sterkste zijn. Het hebben van een doel is in elk geval voor onze geest (die er van houdt om gezond geprikkeld te worden) van belang. Het houd je scherp, actief en geeft je een nuttig gevoel. 
    Meestal veranderen doelen op het moment dat ze wel of niet gehaald worden. 
    Als iemand graag wil afkicken en het is hem met veel kracht en doorzettingsvermogen gelukt, dan zal hij een nieuw doel krijgen. Bijvoorbeeld. De vertrouwensbanden met zijn familie herstellen of nuttig werk gaan verrichten. Clean blijven is vaak al een heel doel op zich! Meetings bezoeken, afspraken met hulpverleners nakomen, vriendschappen opgeven en vriendschappen sluiten, bezig blijven, etc. 

    Meestal hebben wij mensen meerdere doelen. Soms zonder dat we dit doorhebben.
    Bijvoorbeeld:
    Iedere maand het doel om de hypotheek te betalen.
    Kinderen te krijgen en groot te brengen
    Gezond worden of blijven
    Een fijne relatie hebben
    Een leukere baan
    Meer geld verdienen
    Mensen helpen.

    Ikzelf heb altijd grootse doelen. Om wat meer over mijzelf te vertellen, zal ik een paar belangrijke opnoemen.


    • Minder druk leggen op de vleesindustrie (dus eet ik al 13 jaar geen vlees!)
    • Financieel onafhankelijk voelen! (Ik benadruk: Voelen, omdat we altijd afhankelijk zijn! Het gaat mij om het gevoel erachter. Ook al ben ik afhankelijk..Dan nog wil ik mij vrij voelen. Want als ondernemer, en vrouw van, ben ik afhankelijk van wat ik verkoop en hoeveel sessies er gepland staan en dit zelfde geldt voor mijn partner. Maar de vrijheid hierin voelen! Daar hecht ik heel veel waarde aan!
    • Mijn familie/gezin helpen. Ik zal ten alle tijden, wie dan ook in mijn familie, helpen, binnen de grenzen van mijn kunnen. Ik kan geen bergen verzetten of wonderen verrichten, maar er is heel veel dat ik weet en wel kan. Ik beschik over veel kennis om anderen te helpen en kan snel schakelen. Ik heb een helikopter visie en zie vaak snel waar het mis gaat en wat we kunnen doen om het te verbeteren. 
    • Mijn kinderen beschermen. Ik ben een leeuwin als het aankomt op mijn gezin. Ik zal mijn kinderen altijd beschermen waar ik kan. Ik zal daarnaast mijn uiterste best doen om zelfredzame individuen van ze te maken, omdat ik donders goed weet dat ik er nooit altijd kan zijn om ze te beschermen. Ik zal ze leren jagen (op doelen) en leren geven. Leren wat hoop is en wat geloof. Ik zal ze leren wat ze moeten en mogen, kunnen en leren behouden wat ze willen. Vooral zal ik ze de waarde in laten zien van zichzelf en hun grenzen! Zodat ze opgroeien tot zelfverzekerde mensen, die ook iets over hebben voor een ander.
    • En dan natuurlijk mijn grote doel voor de komende jaren. Zo veel mogelijk familie's helpen door kennis, steun en informatie over te dragen via mijn boek HULP IN ZICHT. Duizenden exemplaren verkopen, zodat ik kan blijven doen waar ik gelukkig van wordt. Mensen helpen.
       
    Trakteer jezelf op een mooi cadeau en leer hoe jij anderen kunt helpen die verstrikt zijn geraakt in hun psychische problemen of een verslaving!  HULP IN ZICHT, morgen in huis! klik hier!




    Inspiratie en inspireren.. GEEF NOOIT OP!

    Door het vele extra werk dat in het druk-klaar-maken van HULP IN ZICHT is gaan zitten (en mijn zwangerschap) ben ik aan een paar dingen NIET meer toegekomen. 

    zoals
    • Het schrijven van blogs en
    • het organiseren van een boekpresentatie. 

    Dat neemt niet weg dat voor mij een grote mijlpaal is gehaald. HULP IN ZICHT ligt vanaf 3 dec in de winkel en is al te bestellen via internet. Om je een idee te geven hoeveel van mijzelf hierin is gaan zitten heb ik ter inspiratie het volgende filmpje geplaatst. Kijk die even als je tijd hebt en lees dan vooral de rest! 

    Je dient Flash geïnstalleerd te hebben om deze pagina te bekijken.
    Powerful Inspirational true story...Don't give up!
    When you don't give up..You cannot fail!!I want to say a BIG thank you to 'everyone' who has commented on the inspiration that they've received from this video. When I put this video together I was ...


    I



    Ik ben hoogzwanger en heb door alle drukte samen met de uitgever besloten om geen boekpresentatie te geven. NIET OMDAT DIT NIET BELANGRIJK IS, maar omdat ik dingen graag goed voorbereid en daar nu geen tijd voor was. Alle tijd is gegaan in het boek en daarvan durf ik te zeggen, het boek is goed! Daar is alle aandacht en tijd in gegaan. Ik sta 100% achter de inhoud en weet zeker dat ik een heleboel mensen ga helpen met de vele ervaringsverhalen van derden, de informatie en ervaringen van mijzelf en de praktische tips die erin staan.

    Uiteraard gaan we wel op vele andere manieren drukte maken rondom de lancering van het boek. 

    • Zo zullen er meerdere interviews verschijnen rondom HULP IN ZICHT, zodat naasten op de hoogte zijn van het bestaan van het boek!
    • Ontvangt een lijst met bijzondere personen die zich inzetten in de verslavingszorg en de gezondheidszorg een GRATIS exemplaar. 
    • Worden middelbare scholen op de hoogte gebracht van HULP IN ZICHT, zodat vertrouwenspersonen leerlingen met een verslaafde ouder of ouder in psychische nood kunnen helpen door HULP IN ZICHT aan te reiken.
    • Dit geld ook voor ouders met een kind dat in de problemen is geraakt. De school kan deze ouders nu iets aanreiken, dat praktisch en tegelijkertijd steungevend kan werken. 
    • Worden er talloze persberichten verzonden.
    • Zullen we de doelgroep via de media op geoorloofde manieren benaderen.
    • Plaatsen wij meerdere gerichte advertenties in vaktijdschriften, etc, etc. 
    • Hopen we op veel positieve mond-op-mond reclame... (HIER KAN WEINIG TEGENOP!)

    Tevens ben ik in mijn hoofd al jaren bezig met het voorbereiden van een seminar voor hulpverleners, belangstellenden en naasten en familieleden. Het krijgt langzaam vorm. Op dit moment bezoek ik zelf nog regelmatig seminars en masterclasses om van de ervaringen van anderen te leren. Ik heb altijd veel waardering voor sprekers en vind het super knap dat ze een zaal kunnen inspireren en motiveren. Ik hoop zelf ook deze stap te zetten in het komende jaar. 
    Eind januari/begin febr zal ik opnieuw moeder worden van een dochter. Mijn man en ik hebben al een prachtige dochter van 3,5 jaar en ons gezinsgeluk zal de komende maanden ook een heel belangrijk onderdeel van mijn leven zijn. Wat voor mijn praktijk inhoud dat deze op een laag pitje staat tot zeker eind maart. Ik help nog slechts een beperkt aantal cliënten persoonlijk. Wel hoop ik dan mensen mij blijven mailen en bellen. Ik beantwoord alles, verwijs door waar nodig en zal mensen die specifiek bij mij willen komen proberen te helpen waar ik kan. 

    Wat ik vandaag wil meegeven is de boodschap nooit op te geven! Dat heb ik ook niet gedaan en zal ik ook nooit doen. 



    Gezinstherapie Rebelse puber

    Afgelopen week werd ik gebeld door Sandra (45), die zich grote zorgen maakt om haar dochter. Ze is erachter gekomen dat haar dochter (16) spijbelt. Dat is niet het enige probleem. Haar dochter Laura rookt, heeft alcohol gedronken op een feestje en maakt haar huiswerk niet meer. De man van Sandra, Frank, vindt dat het zo niet langer kan en heeft Sandra gevraagd hulp te gaan zoeken. Ze komen alle drie voor een eerste gesprek. 

    Counselor; Welkom. Ik heb even een extra stoel neergezet. Ik hoop dat iedereen goed de ruimte heeft. Ik zal wat te drinken inschenken en dan gaan we eens samen bekijken wat er allemaal speelt. Het is vandaag niet de bedoeling dat we tot allerlei oplossingen komen, meer de bedoeling dat we alle gevoelens uitspreken en ieder zijn hoofdvraag duidelijk wordt. "Wat wil ik verbetert hebben of anders voor de toekomst?" In een later stadium zullen we naar oplossingen toewerken. Frank ik begreep dat het deels jouw initiatief was om hier te komen, misschien wil jij beginnen.

    Frank; Ja, dat is prima. Er is gewoon heel veel ruzie en geschreeuw in huis. Met name tussen Sandra en Laura gaat het niet goed. Laura is een echte puber en luistert voor geen meter meer naar haar moeder. Als je aan mij vraagt wat ik anders zou willen, dan is het; Geen ruzie en geschreeuw meer in huis. 

    Counselor; Wat doet het met je als Sandra en Laura tegen elkaar schreeuwen en ruzie maken. 

    Frank; Uiteraard is het ongezellig, maar dat is niet het grootste probleem. Het geeft mij gewoon een enorm machteloos gevoel. Want het maakt alles alleen erger. Ik ben ook bang dat we Laura verder het huis uit drijven met al dat geschreeuw. Ik wil er liever rustig over praten. Meer een compromis sluiten.

    Sandra; Dus jij wilt compromissen sluiten tussen enerzijds spijbelen en anderzijds roken en drinken?

    Frank; Nee, ik wil er allemaal gewoon rustig over praten. Als volwassen mensen.

    Sandra; Jouw dochter is nog niet volwassen. 

    Counselor; Sandra. Als we nu kijken naar wat het met jou doet. Hoe ervaar jij de problemen die spelen?

    Sandra; Nou ik ontplof hier zowat van, als ik Frank zo hoor praten. Hoe kunnen we normaal praten met een puber waar je helemaal geen afspraken mee kunt maken. De meeste toestanden met Laura gaan mij gewoon veel te ver. Roken, drinken, spijbelen, wegblijven van huis. Je moet weten. Als moeder sta je gewoon doodsangsten uit. 

    Counselor; De hele situatie maakt je erg boos en beangstigd je ook.

    Sandra; ja, als de dood. Mijn neef is bijvoorbeeld helemaal afgegleden. Die leeft op straat en heeft zelfs HIV opgelopen. Ik ben gewoon bang dat Laura ook helemaal het verkeerde pad op gaat. 

    Counselor; Dat is een beangstigende gedachten. Het spijt mij van je neef. Het moet ook verschrikkelijk zijn voor zijn ouders. Al die zorgen. Jij bent bang dat als je er niet bovenop zit nu, Laura eenzelfde toekomst te wachten staat.

    Sandra; Nou al moet ik haar opsluiten, dat zal zo lang ik leef niet gebeuren. 

    Counselor; Het maakt je bang en boos en je hebt er alles voor over om je dochter te behoeden voor dergelijke ellende. 

    Sandra; Precies. Het klinkt zo heel simpel, maar dat is het wel ja. 

    Frank; Met als gevolg, al die ruzies. 

    Counselor; Laura. Ik waardeer het zeer dat je bent gekomen. Wat is voor jou de reden dat je hier bent?

    Laura; Natuurlijk omdat ik mee moest. Maar ik vind het ook niet leuk al die ruzie en ergens wil ik natuurlijk ook niet dat mijn moeder zich zo zorgen maakt. Het valt allemaal wel mee met mij. Ik beland heus niet in de goot. 

    Counselor; Ik hoor je zeggen dat je voor jezelf een ander toekomstbeeld hebt dan dat van je neef. Maar dat zoals het nu gaat, met al die ruzie, er toch iets moet veranderen. Als we het nu hebben over jouw gevoel. Dan merk ik aan je dat je het ook vervelend vind als je ouders zich zorgen maken. Wat is voor jou de reden van de ruzies?

    Laura; Ik voel mij gewoon niet meer serieus genomen. Er luistert nooit iemand naar mij. Er is alleen maar geschreeuw. Het boeit ze niet wat er in mij omgaat. Ik voel mij net Remy. 

    Counselor; Remy, omschrijf die is?

    Laura; Van alleen op de wereld. Je ouders horen je te steunen. Mijn ouders zijn altijd aan het werk en als ze er zijn krijg ik op alles commentaar en kan ik niks goed doen. 

    Counselor; Je voelt je dus vaak eenzaam en niet gewaardeerd. Wat zou je ander willen?

    Laura; Ik zou meer leuke dingen willen doen met mijn moeder. Net als vroeger. Shoppen en met mijn vader ging ik vroeger naar de film, dat doen we ook nooit meer.

    Sandra; Ja, maar jij hebt een totale wansmaak gekregen, alles wat ik aanreik vind jij lelijk en als je vader een film uitzoekt heb je geen tijd of is de film niet goed genoeg.

    Laura; Dat bedoel ik dus. Mijn eigen smaak ontwikkelen wordt dus gewoon niet geaccepteerd. Maar als ik ff verder mag praten. Wat ik anders zou willen is dat mijn ouders ook eens naar mijn verhalen luisteren, Wat ik leuk vind en wat mij bezighoudt, zonder dat ze meteen een oordeel klaar hebben. Het doet mij ook verdriet. 

    Counselor; Laten we het even allemaal op een rij zetten. Frank jij sprak als eerste over je gevoelens van machteloosheid, vanwege de ruzies en je gevoel er niets mee te kunnen zodra er een conflict is. En je noemde het ook ongezellig thuis. Jij wilt graag communiceren en kijken of er ergens een compromis te sluiten valt. Je ziet in dat je beter in gesprek kunt blijven met elkaar en door ruzie alleen maar verder van elkaar af gaat staan. 

    Sandra, jij bent ernstig bezorgd, maar ook boos omdat je zo weinig invloed kunt uitoefenen op Laura's gedragingen. Op het moment dat je weet dat je minderjarige dochter rookt, alcohol gebruikt en spijbelt en ook nog eens een verkeerd voorbeeld hebt, zoals het afglijden van je neef, dan kan ik goed begrijpen dat je heel angstig bent, voor wat jullie dochter allemaal kan overkomen. Ik merk heel duidelijk je begrijpelijke angst en het vervelende gevoel van boosheid. 

    Laura jij vertelde dat jij je eenzaam voelt, omdat je ouders veel van huis zijn. En dat op de momenten dat jullie samen zijn ruzie ontstaat omdat jij je aangevallen voelt. Je zou graag weer leuke dingen willen doen met je ouders. Je gaf ook aan dat je best meer met ze wil praten, maar dan zonder dat er geoordeeld wordt. Dat ze meer naar je luisteren. Jij je gewaardeerd voelt om de dingen die wel goed gaan. Klopt het zo een beetje? 

    Frank, Sandra en Laura; Ja, zo klopt het wel.

    Counselor; Ik stel voor dat we volgende week kijken naar wat het doet met de ander. We gaan kijken of we allemaal een stukje empathie kunnen opbrengen voor de genoemde gevoelens van elkaar. Ik stel voor dat jullie deze week eens goed nadenken over wat de ander allemaal heeft gezegd tijdens deze sessie.


    Deze sessie is slechts een voorbeeld van hoe een dergelijke sessie kan verlopen. Deze informatie dient om de lezer een indruk te geven van wat counseling kan betekenen. Namen en situaties uit deze casus zijn aangepast van de werkelijkheid. Een counselor heeft een geheimhoudingsplicht en zal intern besproken situaties, zonder toestemming, nooit naar buiten brengen voor derden. Wil je een afspraak plannen omdat je kampt met een vergelijkbaar probleem. Neem gerust contact op. 








    Kun jij mij ergens mee helpen?

    We leven in een tijd waarin het normaal is om je eigen broek op te houden en waarin wordt verwacht dat je vooral heel zelfstandig bent. En ondanks alle moeilijkheden blijft lachen (zie foto's facebook, tweets) en doet alsof het prima gaat! 

    Het is een kleine erfenis welke we hebben overgehouden aan tijden van financiële voorspoed. De tijd waarin we konden zeggen." Het gaat geweldig, Ons bedrijf groeit, de kinderen doen het goed op school en dit jaar gaan we op vakantie naar Turkije." Daarnaast hebben we de afgelopen tien jaar geleerd dat we met positiviteit vooral goede dingen naar ons toe trekken, dus zeuren is gevaarlijk geworden, omdat het een tegenslag voorspelt (the Secret).

    Maar hoe zit het nu echt met de emotionele crisis? Wanneer komt de tijd dat we tegen onze buurvrouw durven zeggen, Ik trek het helemaal niet meer. De zaak gaat slecht/mijn baan staat op de tocht. Allemaal al erg genoeg, maar erger nog, mijn kind is constant ziek, ik heb veel te weinig slaap en ik loop tegen een burn-out aan. En door dat alles is mijn man veel te veel gaan drinken. Kun jij mij ergens mee helpen? 

    Ik pleit voor meer openheid. Laat maar merken dat het gewoon allemaal best veel is. Kinderen grootbrengen, in deze tijd, is zwaar. Je kop boven water houden, terwijl je bankrekening al maanden om geld schreeuwt, is pittig, zwaar en stressvol. Angst om je baan te verliezen is heel vervelend, laat staan al die collega's die op dit moment een strijd met elkaar aangaan, vergelijkbaar met een stoelendans. We leven al een hele tijd op de toppen van onze kunnen, hebben toren hoge lasten en spoelen de zorgen weg met veel wijn, eten, medicatie of drugs. We hoeven een gesprek niet altijd te eindigen met; "Als het maar snel mooi weer wordt, ziet alles er weer anders uit!" 

    Pas op het moment dat we open durven te worden. Ons kwetsbaar op durven stellen, kan het tij keren. Kunnen we ervaren wat hulp van anderen kan betekenen en zullen we onszelf weer op het rechte pad zetten. 

    Positief denken heeft niet zo veel zin, als het gevoel erbij ontbreekt. Het is dan slechts heel erg vermoeiend. Voor positieve ervaringen moet je werken. Aan je zelf, aan je kwetsbare kant, aan dankbaarheid, aan barmhartigheid, aan respect voor anderen, aan aardig zijn, in plaats van aardig gevonden willen worden (lees: ego). 

    Het is een mooi proces. Blijf dus niet alleen zitten met burn-out of verslavingsklachten, deel ze met anderen en leer hoe anderen dingen aanpakken. Volg een cursus, geef je op voor therapie en laat vooral het gevoel los dat je het allemaal alleen moet doen. We leven met zo veel mensen op de aarde. Er is er altijd één die je wil helpen! 

    Heel veel succes in het proces.
    En weet dat ook ik bereid ben om te kijken of ik kan helpen. 

    Fijne dag, 

    Marieke Proper






    Mijn kerstcadeau voor jou. (Ik geef 4 kerstpakketten weg, t.w.v. EUR 220,-)

    Mijn kerstcadeau voor jou. 

    Het leven is duur zat. Hulp zoeken voor een relatieprobleem of een crisis schuif je al snel voor je uit. Toch is het fijn als situaties verbeteren, dus heb ik een leuk kerstpakket voor je samengesteld. 


    Ik geef totaal 4 kerstpakketten weg.
     (t.w.v. EUR 220,-,) (NON PROFIT!)


    In het pakket zit;
    • Een korte vragenlijst.
    • 4 x email counseling 
    • 2 praktijk sessies van 60 min.
       (Omgeving Gooi- en Vechtstreek) 





    Wanneer is counseling iets voor jou?


    • Als je met een relatieprobleem, crisis of vraagstuk zit. 

    Ondanks dat ik mij specialiseer in crisissituaties m.b.t. psychische problemen en of een verslaving binnen het gezin, ben ik ook beschikbaar als relatie counselor. Dit kerstcadeau is dus voor één ieder die wel wat hulp kan gebruiken, wanneer zijn of haar relatie niet loopt zoals gewenst. Maar ook voor een single die opzoek is naar een blijvende relatie of het contact met zijn of haar ex wil verbeteren (bijv. omdat jullie samen kinderen hebben). 


    Hoe gaat het in zijn werk?

    Vul je gegevens in via het contactformulier of stuur een email en verwijs naar de kerst actie.

    Het gaat om 4 kerstpakketten totaal, dus meld je z.s.m. aan.
    Aanmelden voor de kerst actie kan tot uiterlijk 21 jan 2013.

    Met vriendelijke groeten,

    Marieke Proper
     



     

    Als je iemand verschrikkelijk mist, maar niet weet hoe je het contact kan herstellen.

    Soms mis je iemand zo erg dat het bijna ondragelijk is. Ziekten als een verslaving en psychische stoornissen hebben heel wat familie's opgebroken en harten verscheurd. In deze familie's heerst ondanks de soms bewust gekozen vorm van afstand, toch veel verdriet, vanwege gemis. Voor sommigen voelt de gekozen afstand helemaal niet beter dan het minimale of slechte contact dat er eerst nog wel was. Als cliënten mij benaderen met dergelijk verdriet en gemis, dan gaan we altijd samen opzoek naar een vorm van contact die beter werkt. 

    Ik stel mijn cliënten gedurende een aantal sessies dan o.a. de volgende vragen;


    • Hoe zag jullie relatie eruit voor het contact verbroken werd?

    • Wat waren jouw verwachtingen van je dierbare?

    • Wie heeft het contact verbroken?

    • Wat was de druppel?

    • Hoe voelt het nu, als je nadenkt over die druppel? (Ben je nog boos, verdrietig, angstig, etc.)

    • Op wat voor momenten ben je boos op je dierbare?

    • Op wat voor momenten mis jij je dierbare het meest?

    • Waar ben je bang voor? 

    • Hoe zou je jouw dierbare kunnen vergeven?

    • Welke andere personen hebben baat bij een verzoening? (zijn er bijv. kinderen in het spel, of kleinkinderen, die leiden onder de breuk?) 

    • Wat voor invulling zou je nog aan de relatie willen geven?

    • Wat zou je nog kunnen doen voor je dierbare?

    • Wat zijn je verwachtingen van deze relatie voor de toekomst? 

    Is het gemis groot? Misschien werkt het voor jou om met pen en papier te gaan zitten om deze vragen te beantwoorden. Gaandeweg kun je erachter komen dat er toch nog dingen zijn die je kunt doen om het contact te verbeteren, maar bovenal om meer inzicht te krijgen in je eigen gevoelens en verwachtingen.


    Verdriet is een angstig gevoel. Een gevoel van verlies en rouw. Je bent immers bang dat  het te laat is of bang dat je opnieuw teleurgesteld (opnieuw verliest) wordt. Toch is het goed om nader te onderzoeken waar dit gevoel je op wil wijzen. Wat het je vertelt. Juist als je verdrietig bent kan schrijven fijn zijn. Pak het lijstje erbij en schrijf over jullie relatie en een eventuele toekomst.

    Wil je dit traject liever samen doorlopen? Neem contact op en maak een afspraak. Nieuwe praktijk afspraken plan ik in vanaf tweede week januari. Voor email counseling of telefonische consulten ben ik deze week nog beschikbaar.

    Spreken we elkaar niet?
    Dan wens ik je in elk geval hele fijne kerstdagen. 

    Marieke Proper

    Vanuit liefde

    Iedere ochtend maak ik een lange wandeling met onze Bordeaux dog Sjaak. Meestal is het nog donker, zijn er geen andere vroege vogels en voer ik gesprekken met mezelf. Het zijn vaak zeer nuttige en verhelderende gesprekken, waarin ik vraagstukken voorleg of naar oplossingen zoek.

    Vanmorgen ging het gesprek over de liefde. En wel over wat ik voel voor mijn dierbaren in nood. Ik denk aan de psychiater, die tijdens het redigeren van mijn boek, heeft 'mee gelezen'. Hij verwoordde het mooi; "Vanuit liefde heb jij nooit opgegeven en ben je blijven zoeken naar mogelijkheden om je dierbare te helpen." En dat klopt. Ik deed het niet voor mezelf, niet omdat ik zo graag goed wilde doen, of aardig gevonden wilde worden, maar puur vanuit liefde. Omdat ik zonder twijfel perse wilde dat iemand beter werd, zodat diegene weer kon genieten van het leven. Ondanks de liefde kostte het mij wel degelijk een heleboel energie. De liefde zorgde er slechts voor dat ik door bleef gaan, zelfs als ik eigenlijk uitgeput was of het niet meer wist. Ik leerde in die jaren veel over de liefde, ook dat loslaten en zelfs delegeren bij de liefde horen. Samen met een vastomlijnd plan. Een behandeling. De levenslust van mijn dierbare. Luisteren naar artsen en een houding die uitstraalde; "Zo gaan we het doen! Punt." 

    God dank, werd alle inzet uiteindelijk beloond en ligt er nu weer een gelukkige toekomst in het vooruitzicht van mijn dierbare, die daar ook weer zelf invulling aan moet geven. 

    Eenieder die ziek is verdiend minstens één iemand die zo onvoorwaardelijk van hem of haar houdt, dat het hem of haar redenen geeft om te vechten. Eén iemand die in hem of haar geloofd en niet opgeeft. En dat is één van de redenen dat ik een handboek wilde schrijven. Om degene die 'mee vechten' voor de gezondheid van hun dierbaren handvatten en redenen te geven om door te gaan. Maar ook concrete informatie vanuit de praktijk en steun te bieden in een periode van crisis. Mijn boek komt in 2013 uit en heeft naast psychische problemen en verslaving, alles te maken met liefde. Namelijk de liefde die we voor elkaar voelen, op momenten dat we in nood zijn, die ervoor zorgt dat we niet opgeven en blijven zoeken naar mogelijkheden om een ander te helpen. 

    Zoals het een echte bordeaux dog betaamd, rent hij door diepe modder plassen en schud zich naast mij uit, haalt mij uit 'mijn meditatie' en plaatst mij a la minute terug in het nu. Sjaaaaaaaakkkkkkkk!

    Gelukkig hou ik ook van hem. 

    Fijne dag allemaal.
     

    Lieve tante, fijne kerst, waar je ook bent.

    Zoals sommige van jullie misschien al hebben gelezen. Ikzelf heb meerdere dierbaren letterlijk verloren aan de gevolgen van een verslaving. Tijdens de feestdagen mis ik deze dierbaren, en realiseer ik mij des te meer dat ze er niet meer zijn. Dat een familie uit elkaar is gevallen. Ik schrijf mijn dierbaren ieder jaar een gedicht. Mij helpt het om ze toch te betrekken bij de feestdagen en op deze manier kan ik dat met mijn hart doen. Wie weet helpt het jou ook. Zoek vooral de warmte en gezelligheid op, niemand hoeft alleen te zijn met kerst. Mijn gezin en vrienden helpen dit jaar opnieuw bij het organiseren van een Gratis kerstfeest voor mensen die alleen zijn en het niet breed hebben. Het zijn ieder jaar weer bijzondere avonden. Veel eten en drinken wordt geschonken, de gemeente en ondernemers doen een bijdrage en de locatie wordt beschikbaar gesteld. Kerst versieringen krijgen we al jaren cadeau en zo maken we er een mooi feest van. Dergelijke initiatieven zullen vast door het hele land bestaan, althans dat hoop ik. Verder schuiven natuurlijk een heleboel familie's bij elkaar aan de kersttafel.  

    Ik wens iedereen in elk geval vast een hele fijne kerst,

    Marieke Proper



    Lieve Tante,

    Ik mis jou nog iedere dag.
    Mijn tante, met haar uitbundige lach.

    Met kerst denk ik na over het afgelopen jaar.
    Je zou trots op mij zijn geweest, zomaar ,zonder commentaar.  

    Bedankt daarvoor.. 

    Liefs een nichtje, dat haar tante verloor. 








    * Er is altijd een plek om naar toe te gaan voor steun.

    Het is zondag en ik probeer in de vroege ochtend, zo geruisloos mogelijk, gedoucht en aangekleed, met mijn dochter het huis te verlaten, zodat Arjan uit kan slapen. Na een lange wandeling, chocomel en koffie, ergens waar de haard al brandt, zijn we op weg naar huis. Het is precies tien uur, want ineens horen we de kerkklokken. Een oudere dame loopt ons tegemoet en begint te lachen als ze mijn stralende dochter richting het geluid ziet wijzen. "U gaat zeker naar de dienst?" 
    "Ja kind, waarom lopen jullie niet even mee?" 
    Kind, zei ze tegen mij en als een kind besloot ik de dame te volgen, naar haar zondag ochtend ritueel in een grote oude protestantse kerk. "Waar woon je dan kind? Hoe oud is je dochter? Ga je vaker naar de kerk?" Ze is een vrolijk kind, dat zie je meteen." Ze vind het zichtbaar een leuk vooruitzicht dat ze een introducé meeneemt naar haar gemeente, maar ik probeer haar voorzichtig, maar duidelijk, voor te bereiden op mijn iets wat enthousiaste dochter, die van stilzitten nooit haar hobby heeft gemaakt. "Geen punt, als ze het niet meer volhoudt, ga je gewoon weg. Ze mag tot die tijd kleuren en spelen, geen probleem."

    Eenmaal binnen krijg ik onmiddellijk een hand van de dominee. En komt een dame met kleur papier, een bijbel en een folder, met het programma voor vandaag, op mij aflopen.   
    "Ik kwam hen tegen op straat en heb ze meegenomen, vertelt de oude dame glunderend tegen de dominee." 

    Als het orgel begint te spelen, krijg ik een brok in mijn keel en voel ik mijn ogen vochtig worden. De kerk is prachtig en het geluid gaat door mij heen. Ik had dit niet opgezocht, gemist of verwacht, maar ineens voelde het heel fijn om dit mee te maken. 
    Ik dwaal af naar een bericht dat ik eerder deze week ontving van een vrouw naar aanleiding van een blog. http://www.mariekeproper.nl/blog/2012/11/08/Een-goede-vriend-stelt-vragen-.aspx
    "je moet je afvragen of er wel goede vrienden zijn als je ze nodig hebt." Was haar korte bericht. Ineens realiseer ik mij hoe eenzaam deze vrouw moet zijn, met dergelijke ervaringen. 

    De ontroering die ik voel is echter niet vanwege haar eenzaamheid, maar de ontdekking dat er voor iedereen andere mensen klaarstaan, als je er maar voor openstaat en hen herkent op het moment dat ze hun hand naar je reiken.

    Reik je hand en deel vriendschap.

    Fijne zondag.


      
    Website Builder
    mogelijk gemaakt
    door Vistaprint